آنفولانزا  H3N2: بررسی کامل علائم، علت، پیشگیری و درمان این سویه از آنفولانزای  A

آنفولانزا H3N2 یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین سویه‌های ویروس آنفولانزای A محسوب می‌شود. این سویه که با نام‌های دیگری مانند a h3n2، ویروس h3n2، آنفولانزای A، ویروس آنفولانزا، h3n2 grippe و حتی h1n1 h3n2 نیز شناخته می‌شود، توانایی بالایی در انتشار دارد و به دلیل جهش‌پذیری زیاد، هر سال می‌تواند ساختار متفاوتی پیدا کند. به همین دلیل، آگاهی از علائم، راه‌های انتقال، عوارض احتمالی، روش‌های تشخیص و راهکارهای پیشگیری و درمان آن اهمیت زیادی دارد.
این مقاله یک راهنمای جامع و کامل درباره آنفولانزا H3N2 است تا بتوانید در صورت ابتلا، یا حتی برای جلوگیری از آن، بهترین تصمیم‌ها را بگیرید.

آنفولانزا H3N2 چیست؟

وقتی در مورد آنفولانزا صحبت می‌کنیم، منظور یک بیماری ویروسی است که از طریق ویروس‌های آنفولانزا ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها انواع مختلفی دارند و پرخطر‌ترین نوع، ویروس آنفولانزا A است. در میان زیرشاخه‌های این ویروس، سویه H3N2 یکی از قدیمی‌ترین و در عین حال جهش‌پذیرترین سویه‌ها بوده و هرساله باعث موج‌های مختلف آنفولانزای فصلی می‌شود.

حروف H و N که در نام h3n2 دیده می‌شوند، نشان‌دهنده دو پروتئین مهم در سطح ویروس هستند:

• H (هماگلوتینین) که به ویروس کمک می‌کند به سلول‌های بدن بچسبد.
• N (نورآمینیداز) که کمک می‌کند ویروس پس از تکثیر، از سلول خارج شده و سلول‌های دیگر را آلوده کند.

این دو پروتئین دائماً دچار تغییرات ژنتیکی می‌شوند، و همین مسئله باعث می‌شود ویروس H3N2 هر سال ظاهری جدید پیدا کند. به همین دلیل سیستم ایمنی بدن هر سال به سختی می‌تواند آن را شناسایی کند و به همین دلیل، واکسن سالانه آنفولانزا اهمیت زیادی دارد.

علت آنفولانزا  H3N2؛ چرا مبتلا می‌شویم؟

ابتلا به آنفولانزا H3N2 زمانی رخ می‌دهد که ویروس از طریق هوا، تماس یا قطرات تنفسی وارد بدن شود. اما سؤال اصلی این است: چرا برخی افراد سریع‌تر مبتلا می‌شوند؟ دلایل اصلی عبارتند از:

مواجهه با فرد مبتلا

افرادی که در تماس نزدیک با فرد بیمار هستند، بیشتر در معرض ویروس قرار می‌گیرند. ویروس حتی در گفت‌وگوهای عادی نیز می‌تواند منتقل شود.

ضعیف بودن سیستم ایمنی

کودکان، سالمندان، زنان باردار، یا کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند، بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا به ویروس h3n2 هستند.

عدم واکسیناسیون

واکسن آنفولانزا معمولاً هر سال شامل H3N2 هم می‌شود. افرادی که واکسن نمی‌زنند نسبت به این ویروس آسیب‌پذیرتر هستند.

تغییرات فصلی

در پاییز و زمستان، تهویه محیط‌ها کمتر است و تجمع افراد در فضاهای بسته بیشتر می‌شود. این مسئله احتمال انتقال ویروس را بالا می‌برد.

جهش پذیری زیاد H3N2

یک ویژگی مهم این ویروس، سرعت تغییرات ژنتیکی آن است. همین موضوع باعث می‌شود هر سال تعداد زیادی از افراد، حتی با وجود ایمنی قبلی، دوباره در معرض ابتلا قرار بگیرند.

راه های انتقال آنفولانزا H3N2

ویروس h3n2 یکی از مسری‌ترین ویروس‌هاست. انتقال آن از سه طریق اصلی انجام می‌شود:

قطرات تنفسی

هنگام عطسه، سرفه یا حتی صحبت کردن، قطرات ریز حاوی ویروس وارد هوا می‌شوند و می‌توانند افراد دیگر را آلوده کنند.

لمس سطوح آلوده

ویروس آنفولانزا روی برخی سطوح چند ساعت زنده می‌ماند. لمس این سطوح و سپس لمس چشم، بینی یا دهان باعث انتقال ویروس می‌شود.

تماس نزدیک

روبوسی، در آغوش گرفتن یا قرار گرفتن در فاصله کم با فرد بیمار، احتمال انتقال H3N2 را افزایش می‌دهد.

علائم آنفولانزا H3N2 : نشانه هایی که باید جدی بگیرید

اگرچه علائم H3N2 شبیه سایر انواع آنفولانزا است، اما معمولاً شدت بیشتری دارد و در برخی افراد طولانی‌تر باقی می‌ماند. شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

تب بالا

تب یکی از اولین نشانه‌های آنفولانزای h3n2 است و معمولاً ناگهانی آغاز می‌شود.

سرفه

سرفه‌ها اغلب خشک و مداوم هستند و ممکن است تا چند هفته باقی بمانند.

گلودرد

سوزش، خشکی یا درد هنگام بلع از علائم رایج این ویروس است.

آبریزش یا گرفتگی بینی

این علامت معمولاً در روزهای ابتدایی بیشتر است.

درد عضلانی

اکثر بیماران از دردهای شدید در بدن و مفاصل شکایت دارند.

سردرد و خستگی

خستگی ناشی از آنفولانزا H3N2 گاهی تا مدت طولانی بعد از رفع تب نیز ادامه دارد.

علائم گوارشی

در برخی افراد، به‌ویژه کودکان، حالت تهوع، استفراغ یا اسهال نیز مشاهده می‌شود.

مشکلات تنفسی

در موارد شدید، می‌تواند منجر به تنگی نفس یا درد قفسه سینه شود که نیازمند مراجعه فوری به پزشک است.

دوره بیماری آنفولانزا  H3N2

دوره کمون این ویروس بین ۱ تا ۴ روز است. یعنی ممکن است فردی آلوده شده باشد اما هنوز علائمی نداشته باشد و در همین زمان هم می‌تواند دیگران را آلوده کند.
دوره بیماری معمولاً ۵ تا ۷ روز است اما سرفه و خستگی تا دو هفته یا بیشتر باقی می‌ماند.

تشخیص آنفولانزا  H3N2

تشخیص بالینی و آزمایشگاهی برای درمان درست بسیار اهمیت دارد. برای تشخیص، پزشک معمولاً روش‌های زیر را به کار می‌گیرد:

بررسی علائم

پزشک با پرسیدن علائم، زمان شروع بیماری و بررسی وضعیت بیمار می‌تواند احتمال آنفولانزا H3N2 را تشخیص دهد.

آزمایش PCR یا تست سواب

برای تشخیص دقیق، از نمونه بینی یا حلق استفاده می‌شود تا نوع ویروس مشخص شود.

ارزیابی ریه

در مواردی که علائم تنفسی شدید وجود دارد، ممکن است عکس‌برداری از قفسه سینه انجام شود.

عوارض آنفولانزا H3N2 : چرا باید مراقب باشیم؟

این ویروس، برخلاف تصور برخی افراد، می‌تواند عوارض مهمی ایجاد کند. برخی از مهم‌ترین عوارض عبارت‌اند از:

ذات الریه (پنومونی)

یکی از خطرناک‌ترین عوارض آنفولانزا H3N2 است و نیازمند درمان فوری است.

تشدید بیماری های زمینه ای

افراد مبتلا به آسم، بیماری قلبی، دیابت یا بیماری‌های ریوی بیشتر در معرض عوارض هستند.

نارسایی تنفسی

در موارد شدید، بیمار ممکن است دچار مشکلات جدی تنفسی شود.

بستری در بیمارستان

سالمندان، کودکان، زنان باردار و بیماران مزمن بیشتر از دیگران به بستری نیاز پیدا می‌کنند.

خستگی مزمن

برخی افراد حتی بعد از درمان، تا مدت‌ها احساس ضعف و خستگی دارند.

پیشگیری از آنفولانزا  H3N2

یکی از مهم‌ترین بخش‌های مقابله با این ویروس، پیشگیری است. راهکارهای پیشگیرانه شامل:

واکسن سالانه آنفولانزا

واکسن بهترین راه جلوگیری از ویروس h3n2 است. این واکسن هر سال به‌روزرسانی می‌شود و معمولاً شامل H3N2 نیز هست.

شست‌ و شوی دست ها

دست‌ها باید مرتب با آب و صابون شسته شوند، خصوصاً بعد از حضور در اماکن عمومی.

استفاده از ماسک در محیط های شلوغ

در فصول سرد که آنفولانزا شایع می‌شود، استفاده از ماسک می‌تواند انتقال را کاهش دهد.

تهویه مناسب

پنجره‌ها را باز بگذارید تا جریان هوا برقرار باشد.

تقویت سیستم ایمنی

مصرف میوه، سبزیجات، ویتامین C، خواب کافی و کاهش استرس نقش مهمی در تقویت ایمنی دارند.

خودداری از تماس با افراد بیمار

در صورت مشاهده علائم، بهتر است در خانه بمانید تا دیگران مبتلا نشوند.

درمان آنفولانزا H3N2

برای درمان این بیماری شامل دو بخش است: داروهای ضدویروسی و مراقبت‌های خانگی.

درمان دارویی آنفولانزا H3N2

در برخی موارد پزشک داروهای ضدویروسی مانند تام‌یفلو تجویز می‌کند. این داروها در صورتی که در ۴۸ ساعت اول علائم مصرف شوند، اثر بیشتری دارند و شدت بیماری را کاهش می‌دهند.

درمان آنفولانزا H3N2 در منزل

بسیاری از افراد مبتلا نیاز به بستری ندارند و می‌توانند در خانه درمان شوند یا از خدمات پزشکی در منزل استفاده کنند. برخی اقدامات خانگی مؤثر عبارت‌اند از:

استراحت کامل

در زمان بیماری فشار جسمی به بدن وارد نکنید.

مصرف مایعات

آب، دمنوش، سوپ مرغ و چای کم‌رنگ انتخاب‌های خوبی هستند.

استفاده از مسکن ها

در صورت تب یا درد، مسکن‌های معمولی با نظر پزشک می‌توانند مفید باشند.

مصرف غذاهای سبک

سوپ، آش، میوه و سبزیجات کمک می‌کنند بدن سریع‌تر بهبود یابد.

بخور دادن

بخور گرم باعث کاهش گرفتگی بینی و آرام شدن مجاری تنفسی می‌شود.

جداسازی فرد بیمار

این اقدام باعث جلوگیری از انتقال ویروس به دیگران می‌شود.

تفاوت آنفولانزا H3N2 با H1N1

بسیاری از افراد این دو سویه را اشتباه می‌گیرند، اما تفاوت‌هایی بین آنها وجود دارد:

• H3N2 معمولاً شدت و عوارض بیشتری دارد.
• H1N1 بیشتر روی جوانان اثر می‌گذارد، در حالی که H3N2 معمولاً سالمندان و کودکان را بیشتر درگیر می‌کند.
• واکسن آنفولانزا معمولاً هر دو سویه را پوشش می‌دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر هر یک از علائم زیر را داشتید، باید سریعاً به پزشک مراجعه کنید:

• تنگی نفس
• تب بالای ۳۸/۵ که پس از ۳ روز کاهش نمی‌یابد
• سرفه شدید و مداوم
• درد قفسه سینه
• بی‌حالی شدید
• علائم کم‌آبی بدن
• در کودکان: بی‌قراری شدید، کاهش اشتها، یا خواب‌آلودگی غیرعادی

جمع بندی

آنفولانزا H3N2 یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین انواع آنفولانزاست که هر سال باعث موج‌های فصلی بیماری می‌شود. با شناخت علائم آنفولانزا H3N2، راه‌های پیشگیری از آنفولانزا H3N2، روش‌های تشخیص و شیوه‌های درمان و مراقبت در منزل می‌توان از شدت یا گسترش آن جلوگیری کرد.
نکته مهم این است که این بیماری با رعایت بهداشت، واکسیناسیون و آگاهی عمومی کاملاً قابل کنترل است.

سوالات متداول